Historie
De Vey Mestdagh heeft nochtans een rijke historie. Deze voert terug tot het jaar 1760 waarin Stadsdrukkerij Corbelijn voor het eerst genoemd wordt in het gemeentearchief van Vlissingen. Doordat zoon Corbelijn in plaats van drukker koos voor het hogere ambt van politiecommissaris, werd het bedrijf verkocht aan de heer Mestdagh die gehuwd was met mevrouw De Vey. ,,Het was de tijd van de Franse revolutie waarin het heel luxe was om een dubbele naam te hebben. De naam De Vey Mestdagh werd toegestaan, maar deze mocht niet commercieel gebruikt worden. Daar trok men zich echter niks van aan", aldus Martin van der Louw die sinds 1997 directeur-eigenaar is van De Vey Mestdagh.
19/1/9 Tot nu toe dachten we dat het bovenstaande verhaal in het kort de historie van de naam De Vey Mestdagh vertelde, tot we onderstaand mailtje kregen van één van de nazaten van de naamgevers van ons bedrijf...
Van: de Vey Mestdagh [mailto:deveymestdagh@hotmail.com]
Verzonden: maandag 19 januari 2009 20:10
Aan: info@devey.nl
Onderwerp: historie van 'de Vey Mestdagh'
Geachte heer Van der Louw,
Op uw site kom ik m.b.t. de historie het volgende tegen, waar ik voor de aardigheid toch iets over wil zeggen:
"...werd het bedrijf verkocht aan de heer Mestdagh die gehuwd was met mevrouw De Vey. ,,Het was de tijd van de Franse revolutie waarin het heel luxe was om een dubbele naam te hebben. De naam De Vey Mestdagh werd toegestaan, maar deze mocht niet commercieel gebruikt worden. Daar trok men zich echter niks van aan."
Deze informatie klinkt aardig, maar is geheel onjuist. De heer Mestdagh was namelijk de buitenechtelijke zoon van mejuffrouw De Vey en een Franse marine-man, Nicolas Mestdagh (uit Duinkerken, begraven te Parijs). De vader heeft de zoon erkend, maar de naamvoering werd in eerste instantie niet erkend door de Nederlandse staat. In latere instantie, na juridisch geharrewar, werd de buitenechtelijke zoon wel gerechtigd om de naam van de vader te dragen, maar moest daarbij ook de 'bastaardnaam' de Vey blijven voeren. Zo werd het dus 'de Vey Mestdagh'.
De naam Mestdagh was dus in eerste instantie de naam die niet commercieel gebruikt mocht worden. Daar trok men zich wel iets van aan, want daarover is jarenlang juridisch gesteggeld.
Bovendien is het historisch juister om te veronderstellen dat het in de tijd van de Franse Revolutie niet erg aantrekkelijk was om een dubbele naam te hebben (die werden met voorrang onder de guillotine gelegd...).
Vriendelijke groeten,
N.J.B. de Vey Mestdagh